Çocuk olmak isterdim, çocuk olabilmek… Hayatin güzelliklerine varan, kötülüklerden bihaber, rahmetin ulaştığı yerde sevgiyle yoğrulmuş bir çocuk; zihninde tertemiz düşünceleriyle, kalbinde nefret, vücudunda zahmet olmayan bir çocuk…

Hayata çocuk gözüyle bakabilmek; bayramda alınan yeni ayakkabının zevki, yeni elbiselerin verdiği mükemmel heyecanı yasayabilmek, top koşturmak, çizgi film izlemek, zıplamak, salıncağa binmek, yere düşünce gülerek kalkabilmek, sevgiyle uçmak isteyen bir çocuk olmak isterdim ve çocuk kalabilmek…

Hayallerde sinir tanımayan geçmişi düşünmeyen geleceğine de bin bir plan yapan olağanüstü bir kahramanlık içinde zaman nedir bilmeyen dert tasa olmadan mutluluğu yakalayan, sıcaklığıyla etrafını ısıtan, ışığıyla karanlığı dağıtan ve aydınlatan çocukça yasamak isterdim çocukça yasayabilmek…

Çocuk olmak isterdim insanlığı düşünen, kendi çıkarını hiçe sayan, sadece bir sekere dünyayı kurtaran, aldanan fakat aldatmayan, yalan nedir bilmeyen, samimiyetle inanan kalpten bir bismillah ile başlayan çocuk olmak isterdim çocukça başlayabilmek…

Çocuk olmak isterdim; sevilen, saçı okşanan, yanağından bir makas alınan öpülmenin mutluluğuyla insanlara sımsıkı sarılan, hayata hayattakilere umutla bakan çocuk olmak isterdim çocukça bakabilmek…

Anne şefkatine sığınan annenin tatlı tokadı ile anne diye ağlayarak annenin sıcacık kucağına sarılan, büyük bir istekle babadan balık tutmasını öğrenen kardeşiyle soğuk gecede sıcak ekmeğini paylaşan aile saadetini yasayan çocuk olmak isterdim çocukça yasayabilmek…

Çocuk penceresiyle bakmak isterdim dünyaya kuşlarla uçmak çiçeklerle konuşmak, yağmurla sağanak olmak isterdim huzurun son noktaya ulaştığı bir çocuk gibi rahat olup gökyüzünde uçan bir bulut olmak, insanlara yol gösteren bir yıldız, bembeyaz ışığıyla etrafı aydınlatan bir ay olmak isteyen çocuk gibi olmak isterdim çocuk gibi hayal kurmak…

Konu: Çoçuk Olmak İsterdim...