Geceler, bir okyanus gibi açilirdi önünde. Senin, geceyi yorumlayarak, ince sarkilarla ve uzak düslerle zamani genislettiGini, ben bilirdim. AGlardin ve sen aGladikça daGilirdi karanlik...

Sayisiz yildizlarin vardi senin. Yildizlara bakar aGlardin. Insanlar daGilir, sesler susar; ve sen, gecenin hükümdari gibi girerdin yalnizliGin isikli bahçesine. Geceler, bir okyanus gibi açilirdi önünde. Senin, geceyi yorumlayarak, ince sarkilarla ve uzak düslerle zamani genislettiGini, ben bilirdim. AGlardin ve sen aGladikça daGilirdi karanlik.

Senin orada olduGunu, askin uzun ve sinirsiz balkonundan bana baktiGini düsündükçe ask, sesime uyumlu bir sarki gibi kolay gelirdi bana. Yasamak anlamini bulurdu; katlanmak güç olmazdi yasamin cefalarina. Senin, askin ve dayanilmaz istiraplarin gölgesinde gezindiGini, çildirtan yalnizliGindan asaGilara ipler sarkittiGini bilir; o iplere tutunmaya, yanina gelmeye cesaret edemezdim. Ben, senin yalnizlik balkonunu düslerdim. sarkilarina eslik ederdim uzaktan ve aGlardim; bunu kimse bilmezdi. Uzakta dururdum, yanina gelemez ve gözlerine bakamazdim. Gözlerim gözlerine deGince öleceGimi sanirdim. Senin hayalinden bile kaçirirdim gözlerimi. Ben, askin kildan ince bir köprü üzerinde yürümek olduGunu bilirdim. Bakislarina tutunamamaktan, yari yolda senden ayri kalmaktan; kelimenin diGer anlamiyla, anlamsiz bir ölümle ölmekten korkuyordum. Ve ihtimal ki sen biliyordun bunu, benim mahçup; fakat sadik bir asik olduGumun farkindaydin.

Bir gün, yalnizliGin ve yildizlarinin yörüngesini birakip gittin... Sessizce ve kirgin gittin; kalbinde sinirsiz askinin okyanuslarina dar gelen yollari açmak için. Bahardi... Ve bana sarki söylemek anlamsiz geliyordu. Senin orada olmadiGini bilmek, gece yürüyüslerimi adamakilli çekilmez kiliyordu. Geceler uzuyordu biteviye; yildizlara bakamiyordum sensiz. GittiGin yer meçhulümdü. Uzakliklarin bu kadar zalim olduGunu öGrenecektim. Seni yakinimda bilmenin lezzetini, güvenini düsünecektim yeni bastan. Yüzünü düsleyecektim uzun uzun, isik bahçesi yüzünü; gözlerimi kaçirdiGim gözlerini... Seni mekanindan baGimsiz düsünmenin imkansizliGini kavrayacaktim. Yitirisin anlamsiz bosluGunu, askin kaniksanmis yüzünü düsünerek bu bahari yasamaya çalisacaktim, yasanabilirse..

Ve bahar gelip geçti zalim rüzgarlar gibi. Bahçendeki yaseminler, leylaklar, erik ve kayisi aGaçlari çiçek açti sensiz. Her bahar senin bakislarina alismis kirmizi, pembe ve beyaz yediveren gülleri açtilar yine... Havuzun fiskiyesi, senin yildizlara bakip aGladiGin gecelerin yokluGunda, yine dönüp durdu, ince ve kederli siriltilar üreterek.

Sira sira bulutlar geçti yalnizlik balkonunun üstünden; serin safak rüzgarlari esti... Uzaklardan, sabaha karsi yapayalniz dinlediGin bülbül sesleri isitildi. Hepsi, hepsi senin yokluGunun farkindaydi sanki... Siyah beyaz bir film ve yavaslatilmis bir sarki gibi geçti bütün bahar.

simdi uzaklarda, istirapli gece yürüyüslerine ve ince ask sarkilarina eslik edecek yildizlarin var mi, bilmiyorum. Geceyi yorumlayip genisletirken sana eslik edecek rüzgarlarin, kirmizi ve beyaz güllerin?.

Oradan, uzaklardan gelen mektuplarin beni teselli edecek yerde, biraktiGin derin bosluGu büsbütün çoGaltiyor içimde. Mektuplarina dokundukça küçülüyorum. Sen, her zamanki gibi metin ve mutmainsin. Bana yeniden, yeniden sevda dersleri veriyor; askin imkansiz denizlerine atiyorsun. sarkimizi bir baska tonda yorumluyorsun her mektubunda.

Bana aski, sarki söylemeyi ve aGlamayi sen öGrettin. Senin sesinde buldum sarkilarin en güzel anlamini. DerinliGi senin gözlerinde fark ettim. Senin yüzünden devsirdiGim isiklarla çiktim yollara. Yasamayi seninle sevdim; senden önce ne varsa burusturup attim ve dönüp bakmadim bir daha. Yasamin sensiz sürebileceGini, senden baskasinin gözlerine bakabileceGimi düsünmedim hiç. simdi uzaklarda olman küllendirmiyor hiçbir seyi, beni ümitsiz kilmiyor. Mektuplarina, bana öGrettiGin sarkilara ve geçindiGin yollara tutunup yürüyorum. Dönüp geleceGin günü bekliyorum. Yine oradan yildizlara bakacaGin, istirap denizlerinde gezine gezine beni aydinliGina çaGiracaGin günleri... Yalniz ben deGil, ellerinle büyüttüGün ve yüreGinin isiklariyla yeserttiGin her sey seni bekliyor. Ve en son: Yalnizlik balkonunda kirmizi bir gül açti, seni karsilamak için.

Beni sana, bir tek siirin anlatacaGini düsünüyorum. Dilimde hep onu gezdiriyor ve sinirsiz bir özlemle bekliyorum:

Efendimsin cihanda i'tibarim varsa sendendir
Miyan-i asikanda istiharim varsa sendendir.
Benim feyz-i hayatim hasili ruh-i revanimsin
EGer sermaye-i ömrümde karim varsa sendendir.

Konu: Sensiz Yildizlara BakamadiGimi Bilmeni Isterdim